و این دست گل دیگری است از کمیسیون زیر بنایی دولت که این روزها به شکل غیر قانونی جای شورای عالی محیط زیست ایران را گرفته تا همه اندوخته های طبیعی ایران را به حراج بگذارد !

و البته این بذری است که وزرای راه و ترابری یعنی ، آقایان خرم و رحمتی پاشیدند . وزرایی که به همراه برخی از مشاورانشان چون توکلی ها هرگز بویی از محیط زیست و حفظ حقوق نسل های آینده نبردند. راستی چرا جاده ای را که می شود با ۵۰۰ متر دور کردن مسیر از حواشی تالاب عبور داد ، امروز وزرات راه قسم خورده تا از داخل تالاب و از اب عبور دهد ؟؟!!! چرا ؟؟ در داخل تالاب و میانه آن چه چیزی هست که در بیرون از اب نیست ؟؟؟ درداخل جنگل گستان چه چیزی هست که در بیرون از جنگل نیست و وزرات راه را مصصم کرده تا بزگرراهش را از داخل پارک ملی گلستان عبور دهد ؟؟ ....

سرانجام همانگونه كه از ماه‌ها قبل انتظار مي‌رفت كميسيون زيربنايي دولت با احداث جاده از داخل تالا‌ب بين‌المللي انزلي موافقت كرد. موافقت پرسش برانگيز كميسيون زيربنايي دولت با گزينه پيشنهادي وزارت راه در حالي صورت گرفته كه مسير پيشنهادي سازمان محيط زيست تنها نيم كيلومتر (يعني به اندازه 500 متر) طول جاده را بيشتر مي‌كرد و در عمل هزينه چنداني متوجه وزارت راه نمي‌شد، اما با تصويب گزينه وزارت راه در دولت كه در واقع قلب تالا‌ب بين‌المللي انزلي و بكرترين و امن‌ترين نقطه اين تالا‌ب را هدف قرار داده است،‌حدود 300 هكتار ( معادل 3 ميليون متر مربع ) از اراضي شمال تالا‌ب انزلي خشكانده و نابود مي‌شود كه با توجه به ارزش هر هكتار تالا‌ب در دنيا كه 22 هزار دلا‌ر تعيين شده خسارتي معادل 59 ميليارد تومان تنها در سال اول بهره‌برداري جاده،‌به تالا‌ب وارد مي‌شود كه اين خسارت با صرف چندين‌برابر اين مبلغ ديگر قابل جبران نيست. گزارش را دراینجا بخوانید

امروز آقای دکتر صدوق ، مدیر کل محیط زیست استان تهران حامل خبر خوبی برای خبرنگاران محیط زیست بود . اینکه بلاخره دیوان عدالت اداری هم حکم قبلی خود را مبنی بر مجوز ساخت بنا در پارک ملی سرخه حصار برای تعاونی مسکن وزارت جهاد کشاورزی لغو کرده است .

به نظرم به همین دلیل بود که امروزصبح نزدیک به ۳۰۰ نفر از اعضای تعاونی مقابل شهرداری تهران اجتماع کردند و خواستار ملاقات با قالیباف و صدور مجوز ساخت شدند .

گفتنی اینکه دیوان عدالت دو ماه قبل به نفع تعاونی مسکن رای داده بود اما انگار انتقادات شدید دادستان کل کشور در همایش حقوق محیط زیست کار ساز بود و این بار شعبه تشخیص تجدیدنظر دیوان عدالت رای شعبه ۲۷ این دیوان را ابطال کرده است .

دکتر صدوق می گفت : به زودی کار واگذاری اراضی معوض به اعضای تعاونی توسط دولت آغاز می شود و برنامه واگذاری به زودی اعلام می شه .

البته الان ۴ سال است که زمین آقایان در شهر پردیس حاضر است اما تا به امروز حاضر به دریافت ان نشده اند .

"به راستی سازمان حفاظت محیط‌زیست كه دیر زمانی است وظایف خود را از حفاظت از حیات وحش به مفهوم كلی‌تر بستر حیات ارتقا داده است در این چرخه رو به زوال چه نقشی را ایفا می‌كند؟! سازمان حفاظت محیط‌زیست ضمن آنكه از تمامی ضعف‌های مشترك در سیستم دیوان‌سالاری و دولتی موجود رنج می‌برد، در عین حال دارای ویژگی‌هایی متمایز است كه كاستی‌های آن را تشدید می‌كند.

گرچه ضرورت وظایف محوله و حجم تشكیلاتی، آن را در قامت یك وزارت قرار می‌دهد اما به لحاظ اینكه مسوول آن از معاونان رئیس‌جمهور است، بنابراین عملا به جای پاسخگویی به مجلس تنها توسط مقام مافوق خود حسابرسی می‌شود. بنابراین قابل درك است كه این معاونت تنها بتواند طرح‌های ظاهرا توسعه‌ای ارائه شده را با تایید خود تطهیر نماید. "

عبدالحسین طوطیایی ،‌عضو هیئت علمی و بازنشسته سازمان تحقیقات كشاورزی ،‌ در این مقاله چرخه رو به زوال محیط زیست ایران مورد بحث قرار داده كه خواندنی است . متن كامل مقاله ایشان را اینجا بخوانید

پیوست : مدیر مسئول روزنامه اعتماد ملی : محيط زيست حوزه‌اي بود كه در مدت انتشار روزنامه اعتمادملي، مقامات مسئول آن را كمتر پاسخگو يافتيم و نمونه آن تخریب جنگل لویزان توسط شهرداری و قطع هزاران درخت 30 تا 40 ساله بود كه دیگر تهران رنگ این درختان را به خود نخواهد دید. ...

درست در آستانه روز جهانی مقابله با بیابان زایی ( ۱۷ ژوئن) یكی از ماموران قرقبان منابع طبیعی در شهرستان سبزوار در زیر خروارها شن روان مدفون شد و جان باخت . در روز واقعه (پنج‌شنبه گذشته)‌ ساعت دو بعدازظهر ناخودآگاه آسمان تیره و تار می‌شود و توفان شن با 120 كیلومتر سرعت دامنه می‌گیرد و قرقبان 32ساله نگون‌بخت سبزواری كه از او زن و دو فرزند خردسال ( یكی از فرزندانش تنها ۱۵ روزه بود ) به یادگار مانده است را می‌بلعد و به كام مرگ فرو می‌برد. گزارش امروز هادی شفیعی ،‌كارشناس روابط عمومی سازمان جنگل ها را در این باره در كارگزاران بخوانید .

این اتفاقات در حالی به وقوع پیوسته كه گفته می شود سازمان جنگل ها به دلیل این كه این مامور نیروی شركتی بوده و نیروی رسمی نبوده از هر گونه كمك به خانواده وی خودداری كرده است . قابل توجه جناب آقای دكتر شریفی ریاست سازمان!!!

این نتیجه خدمت كردن به محیط زیست و منابع طبیعی كشور است ! وقتی امروز قرقبانان منابع طبیعی از طوفان های شن و خطرات فزاینده بیابان زایی در امان نیستند دیگر وای به مردم . مردمی كه همپای دولت در نابودی عرصه های طبیعی سهیم شده اند . 

براستی به كجا می رویم ما ؟! جنگل زدایی ،‌ تخریب مراتع و توسعه بی ضابطه اراضی كشاورزی ،‌تخلیه پساب های آلوده صنایع و زهكش های كشاورزی به رودخانه ها و تالاب ها ،‌آلودگی سفره های آب زیر زمینی با انواع آلودگی های صنعتی و شهری ،‌سد سازی های بی رویه ،‌ جاده سازی ،‌ كم رونق شدن و از بین رفتن مزارع كشاورزی و ... همه و همه از مصادیق بارز بیابان زایی در كشور است كه همه روزه به آن دامن می زنیم .

هر جا كه پوشش گیاهی در نتیجه بهره برداری بی رویه و یا آلودگی های زیست محیطی و یا جاده سازی و سد سازی و تغییر كاربری اراضی جنگلی و مرتعی از بین رفت بیابان با سرعتی هر چه تمام تر جایگزین می شود . بنگرید كه همه روزه چقدر به وسعت بیابان های كشورمان می افزاییم ؟ وقتی سدهایی می سازیم كه دبی دریاچه ارومیه را به صفر می رساند تا ۱۲۵ هزار هكتار از دریاچه به شوره زار تبدیل شود ،‌وقتی بهره برداری بیرویه از سفره های آب زیر زمینی،‌۶۰۰ دشت كشور را با بیلان منفی مواجه می كند ،‌وقتی در شیب ۴۰ درجه زمین را شخم می زنیم و یا ویلا سازی می كنیم ،‌وقتی در هر چاله و دره و دشت و در هر مرتع و جنگلی سد احداث می كنیم و ... در واقع به رشد بیابان های كشور كمك كرده ایم .

كاش مسئولان و آنهایی كه برای این روش توسعه كشور سینه چاك می دهند ،‌ در می یافتند كه هیچ آدم عاقلی مخالف سد سازی و جاده سازی و خودكفایی در محصولات كشاورزی و ... نیست . اما كدام یك از این طرح های اجرا شده با مطالعات زیر بنایی و مطالعات اقتصادی و اجتماعی و زیست محیطی و فرهنگی صورت گرفته است ؟‌ كدام یك ؟؟ وقتی با وجود وزراتخانه عریض و طویلی مثل وزرات كشاورزی همچنان كشاورزان گلستانی ،‌با وجود این همه سیلی كه هر ساله می آید و آنها را می برد ،‌نمی دانند كه نباید در جهت شیب شخم بزنند ،‌ چه كسی را باید مورد مواخذه قرار داد ؟؟ آیا براستی یك مدیر باسواد ،‌یك مدیر دلسوز و یك نفر انسان با وجدان در این وزراتخانه پیدا نمی شود تابرنامه ای را برای آموزش این دسته از كشاورزان تدارك ببیند ؟!!

امروز به جرات می توان ادعا كرد كه عمده ترین علت بیابان زایی در كشور ما از لحاظ فاكتورهای انسانی ،‌سوءمدیریت در بخش آب و سوء مدیریت در بخش كشاورزی كشور است .  و در نگاهی كلان تر فقدان برنامه های آمایش سرزمین عامل اصلی تخریب سرزمین در كشور ماست . چون نمی دانیم از هر زمینی چگونه و برای چه مصارفی باید استفاده كنیم . و اصولا هر جا كه دل تنگمان بكشد تصمیم می گیریم به زور هم كه شده طرحی را پیاده كنیم . سد می سازیم در منطقه ای كه مستعد رانش است یا اصلا روی گنبد نمكی است یا اصلا آبی وجود ندارد كه داخل آن را پر كند . در جای دیگر سد می سازیم و جنگل را زیر آب می بریم ،‌شهرك صنعتی را در وسط زمین های كشاورزی احداث می كنیم ( مثل شهرك صنعتی مینودشت در استان گلستان و آن بوی گندش كه از فاصله چند كیلومتری مشام هر انسانی را می ازارد) ،‌ كارخانه سیمان می سازیم در وسط جنگل و زمین های كشاورزی ( مثل كارخانه سیمان گلستان ) ،‌پتروشیمی می سازیم یا در كنار تالاب و یا در میانه جنگل ،و ...

در جشن نجات پارك ملی سرخه حصار سهیم شوید 

سر انجام با مدیریت شایسته دكتر صدوق ،‌مدیر كل میط زیست استان تهران كه به تازگی از استان مركزی به تهران آمده و تلاش های وی برای پاكسازی پارك ملی سرخه حصار از دست بساز و بفروش ها ،‌ اولین مرحله از تخریب واحد های مسكونی و تجاری آغاز شد .

بنگاههای خرید و فروش اراضی پارك ملی سرخه حصار یك روز بعد از پلمپ،  بامداد روز چهارشنبه سرانجام به دستور دادستان شهر تهران و با ورود صدها نفر از ماموران یگان ویژه نیروی انتظامی به داخل پارك ملی سرخه حصار تخریب شد . متن كامل گزارش را روز پنج شنبه در كارگزاران نوشتم

دیروز در مراسم جشن تولد پرشین بلاگ كه در دانشكده مدیریت دانشگاه تهران و با حضور پر شمار علاقمندان به وبلاگ های فارسی، ‌هنرمندان سینما و تلویزیون ،‌ بلاگرها ،‌ معصومه ابتكار ،محمد رضا ابطحی،‌‌امیر رضا خادم ،‌مسئولان شهرداری و ... برگزار شد، ‌سپهر سلیمی مدیر تارنمای دوستداران حیوانات و محیط زیست به عنوان برترین وبلاگ فارسی زبان محیط زیستی در سال ۸۷ از سوی پرشین بلاگ انتخاب شد .

این انتخاب شایسته را به دوست خوبم ،‌سپهر سلیمی كه الحق و الانصاف شایستگی دریافت چنین جایزه و عنوانی را داشت تبریك می گویم و برایش آرزو می كنم تا پرتوان تر از گذشته به اطلاع رسانی در حوزه محیط زیست ادامه دهد .

در همایش تجلیل از خبرنگاران محیط زیست ،‌اتفاق خوشایندی افتاد و آن چیزی نبود جز تجلیل از خبرنگارانی كه تازه قدم درمیدان محیط زیست وحوزه خبری گذاشتند . خانم ها مریم یوشی زاده ، فریده عباسی ، پریسا خلف بیگی ، سعیده اختیاری و آقایان وحید بهادر و مهدی جابری از جمله خبرنگارانی بودند كه موفق به دریافت لوح تقدیر سبز از همایش شدند و این نوید رادادند كه در آینده نزدیك شاهد رشد بهتری در زمینه اخبار و گزارش های محیط زیستی در رسانه های مكتوب باشیم .

یاسر انصاری كجوری،‌دبیر كانون عالی گسترش فضای سبز و حفظ محیط زیست ایران

حق شناس،‌ مدیر مسئول روزنامه اعتماد ملی ،‌ مدیر مسئول برتر

خیلی ها توی همایش شركت كرده بودند ،‌از جمله مختاری ،‌مدیر عامل سازمان پاركها و فضای سبز شهر تهران ( باغبون پیر شهر كه همه روزه دستور قطع درختان بسیاری را یا میدهد یا قطع درختان را تماشا می كند )،‌ دكتر پیمان یوسفی آذر مدیر كل دفتر جنگل ها خارج از شمال در سازمان جنگلها و مراتع ، محمد حسن پیراسته رییس كارگروه باغات و فضای سبز شورای شهر تهران،‌ مهندس هوشنگ ضیایی ‌مدیر سابق پروژه یوزپلنگ آسیایی، دكتر حسین آخانی استاد گیاه شناسی دانشكده علوم دانشگاه تهران ، دكتر اسماعیل كهرم،‌ هادی حیدر زاده مشاور زیست محیطی شهردار تهران ،‌صدرالدین علیپور معاون شركت كنترل و كیفیت هوا شهرداری تهران، كامران زلفی نژاد مدیر كل محیط زیست استان گیلان به اتفاق برخی ازمدیران و معاونانش،‌ حر منصوری از دیده بان میانكاله ، مهندس درویش ،‌عباس محمدی ،‌ خانم كاشفی ا ز جمعیت زنان مبارزه با آلودگی محیط زیست ،‌سپهر سلیمی و مریم خزائلی از انجمن حمایت از حیوانات اصفهان ،‌ ‌سید ضیاءالدین قریشی رییس شورای همبستگی جوانان ،‌جمعی از روزنامه نگاران و خبرنگاران و دانشجویان و ...

با این همه از سازمان محیط زیست در تهران هیچ كس دعوت كانون را اجابت نكرده بود!!

خودم و جایزه نخست

الهه موسوی از اعتماد ،‌ برگزیده دوم در بخش خبرنگاران محیط زیست كه علی رغم همه مسئولیت های زندگی همچنان عاشقانه برای محیط زیست قلم می زند.

اسدالله افلاكی ،‌برگزیده سوم از روزنامه همشهری كه با توجه به پر مخاطب بودن روزنامه اش طرفداران زیادی درجمع محیط زیستی ها دارد

محمد درویش ،‌وبلاگ نویس برتر در حوزه محیط زیست،‌كسی كه جنبش وبلاگ نویسی را در فضای مجازی نهادینه كرد و من هم وبلاگ نویسی را مدیون ایشان هستم .

منا قاسمیان از اعتماد ،‌برگزیده چهارم در بخش خبرنگاران ،‌با وجودی كه سابقه كار روزنامه نگاری اش از ما كمتر است اما حرفه ای و جذاب و خواندنی در حوزه محیط زیست و میراث فرهنگی قلم می زند و واقعا پیگیر است . این روزها منای عزیز من ،‌به خاطر شكایت سازمان میراث فرهنگی هر از گاهی به دادگاه احضار می شود تا پاسخ دهد آنچه كه نوشته بی ربط نبوده و جملگی سوءمدیریت در این سازمان ویرانه را نشان می دهد

حضور برای همه علاقمندان آزاد است .

راستی سپهر سلمیی هم فردا در این برنامه حضور دارد. گفتم اگر كسی نمی دونه و می خواد باهاش آشنا بشه ،‌می تونه فردا به خانه هنرمندان بیاد .

در پی اظهارات دو روز قبل دادستان کل کشور و پیگیری های مدیر کل محیط زیست استان تهران از طریق ریاست بازرسی ویژه مقام معظم رهبری، مبنی بر غیر قانونی بودن واگذاری اراضی پارک ملی سرخه حصار به تعاونی مسکن وزرات جهاد کشاورزی، صبح روز دوشنبه یگان ویژه نیروی انتظامی با حکم دادستانی تهران وارد پارک ملی سرخه حصار شد و تمامی بنگاههای خرید و فروش اراضی پارک را که در 3 سال اخیر در داخل پارک مستقر شده و اقدام به معامله اراضی قدیمی ترین منطقه حفاظت شده ایران می کردند، پلمپ کرد . گزارش را در اینجا و اینجا بخوانید.

این اقدامات صورت گرفته جملگی نتیجه پیگیری های دکتر صدوق مدیریت محیط زیست استان تهران است که از زمان ورودش به تهران، تلاش اش رابرای نجات سرخه حصار آغاز کرد . کاش جناب بزرگیان ، مدیر قبلی استان تهران ببینند تا حداقل بیاموزند مدیریت یعنی چی !

جمشیدی ،‌سخنگوی قوه قضاییه، در نخستین روز از برگزاری همایش حقوق محیط زیست به تشكل های زیست محیطی م‍ژده داد كه بر اساس آیین دادرسی جدید ،‌تشكل های زیست محیطی می توانند علیه عاملان تخریب محیط زیست اعلام جرم كنند .

سخنان جمشیدی،‌ سخنگوی قوه قضاییه از حیث محیط زیست بسیار ارزشمند و قابل دفاع بود . نكته جالب در سخنان ایشان و دیگر همتایانش در قوه قضاییه این بود كه برخلاف دولت نهم به جد نقش تشكل های زیست محیطی را در حفاظت از محیط زیست مورد تاكید قرار داده و خواستار حضور پررنگ تر تشكل ها و حمایت سازمان محیط زیست  برای تقویت آنها شد . متاسفانه دیروز  توی صفحه جا نبود تاصحبت های ایشان را كامل بنویسم اما بزودی یك گزارش مفصل از دستاوردهای همایش حقوق محیط زیست درروزنامه كارگزاران می نویسم و یك جمع بندی از مجموع سخنرانی ها ارائه می دهم . البته در پاراگراف آخر این گزارش ،‌كه دیروز كار كردم خیلی كوتاه به صحبت های سخنگوی قوه قضاییه اشاره كردم .

فقط امیدوارم تشكل های زیست محیطی از این خواب غفلت بیدار شده و حالا كه حداقل تاثیر گذاری شان در این موضوعات توسط مسئولان ارشد قوه قضاییه به رسمیت شناخته شده ،‌خود دست به كار شوند و بیش از این با سكوت شان مهر تایید به عملكرد دولت ها نزنند . ایا براستی تشكلی هست كه حاضر باشد محض رضای خدا هم شده جسارت به خرج داده و به عنوان مثال علیه وزرات راه و اقداماتش در پارك ملی گلستان یا دریاچه ارومیه طرح شكایت كند ؟؟!!

موضوع این است كه خودمان باید بخواهیم ،‌چیزی كه متاسفانه سالهاست در یبن تشكل های زیست محیطی ایران فراموش شده ،‌ و همیشه دنبال مقصر می گردیم كه دولت ما را به رسمیت نمی شناسد و فلان و بهمان و ... ! تا تقصیر كم كاری های خودمان را به گردن دولت بیاندازیم . می خواهم بگویم گناه من و شمای به اصطلاح محیط زیستی كه داعیه دار جنبش زیست محیطی در ایران هستیم و تشكل هم داریم اما لب از لب باز نمی كنیم بسیار بیشتر از دستگاههای دولتی و حتی سازمان محیط زیست است كه فقط تخریب ها را نظاره می كند . ... 

"اراضی پارك ملی سرخه حصار ارث پدری نیست كه بخشیده شود ... حالا یك آقایی می‌آید و 240 هكتار از اینجا را می‌بخشد و یك كشور را به چالش می‌كشد، ‌انگار كه ارث پدرش بوده است، بنابراین دستگاه قضایی باید با قاطعیت و بدون هیچگونه ملاحظه‌ای برخورد كند و متاسفانه گاهی سوءاستفاده‌هایی هم می‌شود."

این تنها بخشی از اظهارات آیت الله دری نجف آبادی ،‌دادستان كل كشور در حمایت از پارك ملی سرخه حصار بود . دری نجف آبادی روز یكشنبه در همایش حقوق محیط زیست به مدت ۳۰ دقیقه سخنرانی كرد و چنان دفاعیه ای از محیط زیست كشور ارائه داد كه واقعا انگشت به دهان مانده بودم . نكته مهم در اظهارات دادستان تسلط او بر روی موضوعات زیست محیطی و اهمیت حفظ جنگل ها و مراتع و پارك های ملی و مناطق حفاظت شده بود .

ساخت و ساز در پارك ملی سرخه حصار

به جد می گویم كه جناب دادستان نشان داد كه از خیلی از مدیران فعلی سازمان محیط زیست ،بیتر راجع به محیط زیست می داند و دلش می سوزد . فقط كافی است متن سخنرانی ایشان را مثلا با فاطمه واعظ جوادی در همین همایش مقایسه كنید تا دریابید .

بخشی از اظهارات آقای دادستان را در نخستین روز از همایش حقوق محیط زیست ،‌ دیروز در روزنامه كارگزاران كار كردم . موضوع جنگل های شمال ،‌آمایش سرزمین ،‌ زاینده رود ،‌ پارك ملی خجیر و سرخه حصار ،‌ جنگل های دست كاشت و ... از مهمترین موضوعاتی بود كه ایشان راجع به آنها سخن گفت . متن گزارش را می توانید در اینجا بخوانید .

هفته گذشته كه سفری به گرگان داشتم، ‌سری هم به پارك ملی گلستان زدم . اوضاع اصلا خوب نبود ! وزرات راه چه كرده با پارك . و بسیار متاسفم از اینكه سازمان محیط زیست تنها نقش یك نظاره گر را ایفا كرده تا وزرات راه كارش را تا به انتها به اتمام برساند .

اونروز جاده گلستان مملو از جمعیت بود و ترافیك بیداد می كرد . در این گیر و دار مسافران عبوری خبر دادند بخشی از اراضی پارك در همسایگی پاسگاه چوبی بعد از دو راهی دشت دچار آتش سوزی شده . به محل واقع كه رسیدیم همه را دیدیم جز ماموران محیط زیست . ماموران اورژانس ،‌هلال احمر و منابع طبیعی در حال اطفای حریق بودند و با گالن های آب تا حدی موفق شده بودند حریق را كنترل كنند . البته جای امیدواری بود كه اگر احیانا مواقعی ماموران محیط زیست نیستند حداقل نیروهای هلال احمر اینقدر وظیفه شناس هستند كه به كمك محیط زیست بشتابند . با هر كدومشون كه صحبت می كردم می دیدم كاملا به ارز شهای پارك آگاهی دارند ....

در همین رابطه بخوانید  :‌ پارك ملی گلستان در آتش

فیلترینگ وبلاگ‌ها و سایت‌های شخصی و خبری امری مخالف اصول اولیه آزادی بیان و عقیده، حقوق بشر، گردش آزاد اطلاعات،‌اعلامیه جهانی حقوق بشر (كه دولت ایران رسما آن را امضا نموده است) و حتی قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران است و دولت جمهوری اسلامی ایران موظف است سریعا نسبت به پایان این روند اسفبار اقدام كند.

ما جمعی از وبلاگ‌نویسان ایرانی، بدینوسیله اعتراض شدید خود را نسبت به روند تحدید آزادی بیان و عقیده در ایران كه با روی كار آمدن دولت نهم روبه فزونی گذاشته اعلام كرده و خواهان رفع فیلتر از تمام وبلاگ‌های فیلتر شده در سال‌های اخیر هستیم.

دوستان وبلاگ‌نویسی كه تمایل دارند امضایشان در پای این بیانیه درج شود، به تارنمای بوی خاك مراحعه كنند.

چند روزی است که در سفر هستم و از چند جایی هم بازدید کردم . امشب به امامزاده عبدالله رفتم تا در روز جهانی محیط زیست فاتحه ای را نثار روح یک شهید کنم . شهیدی که دو سال پیش به ضرب گلوله شکارچیان متخلف و از فاصله ای نزدیک ناجوانمردانه هدف قرار گرفت و کشته شد . شهیدی که همه از او به عنوان تنها ترین سردار میانکاله یاد می کردند .

اینجا آرامگاه ابدی یحیی شاهکو محلی است . مردی که شجاعت اش زبانزد عام و خاص بود و تا پای جان برای نجات محیط زیست جنگید و از هیچ تلاشی کوتاهی نکرد . هر چند او رییس اداره محیط زیست بهشهر بود و میتوانست مانند خیلی از مدیران و روسای این سازمان بی تفاوت از کنار تخریب محیط زیست بگذرد اما او اینگونه عمل نکرد . هر وقت به میانکاله می رفتم او را در کنار محیط بانان و در منطقه می دیدم که نظارت می کند ، سرکشی می کند ، شب ها گشت می زند و با صاحبان زر و زور و مجریان عملگرای توسعه در می افتد .

شاید همین سماجت ها و شجاعت اش در کار و اعتقاد راسخش به کاری که می کرد ، باعث شد تا در یک اقدام ضرب العجلی و پرسش برانگیز توسط فاطمه واعظ جوادی رییس سازمان محیط زیست به بجنورد تبعید شود ! شاهکو محلی در گرگان ساکن بود اما سالها بود که ریاست اداره محیط زیست بهشهر را قبول کرده بود او تا وقتی بود مانع از ساخت جاده در تالاب بین المللی لپوی زاغمرز و تصرف جزیره آشوراده توسط صاحبان زر و زور شد . 

شهید یحیی شاهکو محلی دو ماه بعد از تبعید به بجنورد در یک درگیری شبانه در منطقه سالوک به شهادت رسید . اما رییس سازمان محیط زیست و همسرش مجید یزدانی ، هر گز در مراسم تشییع پیکر ، ختم و شب هفت او که در بهشهر ، بجنورد ، گرگان و تهران برگزار شد شرکت نکردند !! خانم جوادی حتی اعضای خانواده این شهید را که برای ملاقات به سازمان آمده بودند نپذیرفت تا حجت را برای همه تمام کند !! اینکه برای او نه محیط زیست اهمیت و ارزش دارد و نه شهید و خانواده شهید !

امروز عصر در امامزاده عبدالله ، بر مزار این شهید بزرگوار نشستم ، فاتحه ای قرائت کردم و به یاد اون روزها که میانکاله سرداری شجاع چون او داشت بغض ام را فروخوردم . همه حرف های او را در ذهن ام مرورکردم و به شجاعت اش غبطه خوردم . با او عهد بستم که هرگز شرف و انسانیت ام را به پول و پست و مقام نفروشم و از هیچ تلاشی برای آگاهسازی افکار عمومی در خصوص محیط زیست دریغ نکنم .

در روز جهانی محیط زیست فاتحه ای را نثار روح همه دلاور مردان و شهدای محیط زیست ایران کنیم و با آنها عهد ببندیم که راهشان را ادامه می دهیم .

از پنجم ژوئن 1972 تاکنون، جهانیان همه ساله آیین‌هایی را در نکوداشت حرمت طبیعتی که در آن زیست می‌کنند، برپا می‌دارند. 36 سال است که روز جهانی محیط زیست در نیمه‌ خردادماه گرامی داشته می‌شود. در این روز از سوی اغلب تشکل‌های مردم نهاد گرفته تا مقام‌های دولتی و نخبگان جهانی بر لزوم حفظ یگانه زیستگاه شناخته شده‌ حیات – کره زمین – تأکید می‌شود؛ زیستگاهی که شوربختانه به دلیل نابخردی‌ها و آزمندی‌های نوع بشر، هر روز بر دامنه‌ شکنندگی و آسیب‌پذیری آن افزوده می‌شود و شاهد نیستی یکی از زیستمندان گیاهی یا جانوری و یا چشم‌اندازی ناب و میراث ارزشمند طبیعی‌اش هستیم.

در این میان باید اعتراف کرد که حال و روز «طبیعت» در ایران عزیزمان نیز، اصلاً رضایت‌بخش نیست. راست آن است که نفس‌های طبیعت در وطن به شماره افتاده است؛ وطنی که صاحب یکی از ناب‌ترین و ارزشمندترین محیط‌های طبیعی جهان بوده و دارای متنوع‌ترین جوامع گیاهی و جانوری و چشم‌اندازهای ناهمتای پیکرشناختی، به ویژه در خاور میانه و جنوب شرق آسیاست. با این وجود، باید بپذیریم که هیچگاه آن گونه که بایسته بوده، نه از سوی دولتیان و نه از سوی مردم، ادای دینی شایسته به مادر زمین رخ نداده است. این در حالی است که بر بنیاد گزارش بانک جهانی و پژوهش بوم‌شناسان معتبر جهانی، به طور میانگین هر هکتار از خاک ایران‌زمین، با توجه به ذخایر و مواهب خدادادی که از آن برخوردار است، دست کم از ارزشی معادل 22 برابر هر هکتار از خشکی‌های جهان سود می‌برد. امتیاز بی‌نظیری که باید نشان دهیم، استحقاق بهره‌مندی از آن را داریم.

چنین است که امسال می‌خواهیم به کمک یکایک نویسندگان عزیز دنیای مجازی در سرای پویای وبلاگستان فارسی، طرحی نو دراندازیم و با اختصاص دست‌کم یک یادداشت در روز های 16 تا 22خرداد ماه 1387 به محیط زیست ، برگ سبزی را به محتوای سبز وب در حوزه‌ زبان فارسی – و البته به هر زبان دیگری که توانایی‌اش را داریم - بیافزاییم.

خواهش ما این است که خواهش‌مان را اجابت کنید و به جهانیان نشان دهید که ایرانیان، اگر بیشتر از سایر اهالی زمین برای حفظ محیط زیست‌شان، اهمیت و اعتبار قایل نیستند، کمتر نیز نیستند.

پس وعده‌ی ما در سبزترین روزهای سال ، 16 تا 22خرداد ماه  87 ؛ روزهایی که وبلاگستان را به کمک هم از همیشه سبزتر خواهیم کرد. نیازی نیست که مطلب شما تخصصی باشد ، هدف این است که هر کس بر اساس دیدگاه خود و مخاطبان وبلاگش مطلبی مرتبط با محیط زیست بنویسد. همه با هم 16 تا 22 خرداد مطلبی مرتبط با محیط زیست خواهیم نوشت.

 شانزدهمین جشنواره هنر زیست محیطی كه چندی قبل در جنگل های نوشهر برگزار شد به خوبی توانست گوشه ای از طبیعت پیرامونی ما را به نمایش بگذارد و در عین حال ظلم و جفایی كه ما در حق طبیعت روا می داریم با نگاهی ظریف و هنرمندانه به نمایش بگذارد . این تصاویر توسط هنرمند برجسته استاد احمد نادعلیان و خانم راحله زمردنیا از این جشنواره تهیه شده كه دوست خوبم ماندانای سرخپوش ایمیل آن را برایم فرستاد و اینك این تصاویر را روی وب گذاشتم تا شما هم ببینید.

استاد احمد نادعلیان همان هنرمندی است كه چند سال قبل وقتی از سفر خارج از كشور به میهن بازگشت و با رودخانه تخریب شده و خالی از ماهی در زادگاهش ( فكر كنم جاجرود بود ! شك دارم ! حتما چك می كنم ) مواجه شد شروع به حكاكی بر روی سنگ های حاشیه رودخانه كرد و نقش ماهی را روی آن حك كرد . نادعلیان هنرمندی است كه امروزه تقریبا در سراسر جهان با آثارش آشنا شده اند . او عاشق ماهی و سنگ است و آثارش از نقش ماهی بر روی سنگ تقریبا در جهان شناخته شده است . از سایت او می توانید در این آدرس دیدن كنید.

و این هم عكس های جشنواره در نوشهر

طرح باغ شهر،‌یكی دیگه از اون دست طرح های غیر كارشناسی است كه اگر اجرا شود طبیعت ایران را تكه تكه كرده و دیگر جایی برای تنوع زیستی باقی نخواهد گذاشت . گویا دولت محترم در صدد است طبیعت ایران و یا به عبارتی طبیعت اطراف شهرها را به قطعات ۱۰۰۰ متری تبدیل كرده و به صورت مزایده به مردم !! واگذار كند تا دیگر كمر مردم زیر بار قیمت های سنگین مسكن نشكند! بدین ترتیب در ۱۰ درصد این زمین ها ساختمان احداث می شود و مابقی درخت كاشته می شود !

قطعه بندی جنگل های كجور مازندران در منطقه حفاظت شده البرز مركزی شمالی نمونه ای از ناكارآمدی قانون و دستگاههای مسئول دولتی و قضایی در جلوگیری از تاراج طبیعت - ۲۴ اسفند ۱۳۸۶

حتی اگر فرض را بر این بگذاریم كه قانون ممنوعیت احداث بنا در آن ۹۰ درصد به درستی اجرا شود ( كه تجربه ۳۰ سال اخیر در بحث تغییر كاربری اراضی باغی داخل شهرها و اراضی زراعی و جنگلی ثابت كرده چنین اراده ای در كشور در بین مسئولان وجود نداشته و ندارد !) ،‌و باز هم فرض كنیم كه آب كافی برای این درختكاریها وجود دارد ! (كه اگر هست چرا اراضی كشاورزی مان زیر كشت نمی رود و رها می شود ،‌) و باز هم فرض كنیم كه عدالت اجتماعی رعایت می شود و این اراضی به جماعت مستضعف داده می شود نه سرمایه دار و زمین دار و ویلا ساز و شهرك دار و ....! بازهم این طرح از نظر كارشناسی مردود است !‌

چرا مسئولان محترم دولتی، مرتع را اراضی بایر می پندارند و هر روز طرحی برای نابودی آن می كشند ؟ تكلیف تنوع زیستی چه می شود ؟ تكلیف صدها گونه گیاه دارویی و خودرویی كه در مراتع ایران می رویند و در انتظار این هستند تا بالاخره روزی پای محققی به آنجا باز شود و با مطالعه بر روی آنها دارویی جدید برای درمان بیماری لاعلاجی ساخته و پرداخته شود ، چه می شود ؟تكلیف دهها گونه جانوری كه در نتیجه هجوم مردم به بیرون از شهرها و ساخت و ساز از خانه و كاشانه چندین و چند هزار ساله خود آواره می شوند چه می شود ؟ تكلیف نسل های بعدی در این سرزمین چه می شود ؟ چرا ما می پنداریم هر چه امروز هست باید بخوریم و آتش بزنیم ؟ آیا نسل های بعد از ما سهمی از جنگل ها و مراتع و تالاب ها و رودخانه ها ندارند ؟!

طرح باغ شهر،‌توسعه یا ضدتوسعه؟! عنوان مقاله ایست از آقای عبدالحسین طوطیایی ،‌بازنشسته و عضو سابق هیئت علمی موسسه تحققیقت كشاورزی كه این طرح را به چالش كشیده است .

باغ شهر، برگ دیگری از پرونده تاراج طبیعت در روزنامه كارگزاران امروز  

مشاهده یک بچه شوکا و زنده گیری ان در جنگل های زیبای ارسباران بعد از گذشت قریب به ۴۰ سال ، بهترین خبری بود که یکی می تونست به من بده . محیط بان شجاع منطقه سهند ،محمد احمدی، که ۴ سال قبل از ناحیه دو چشم توسط شکارچیان مصدوم و نابینا شد امروز این خبر را به من داد .

این شوکا در حال حاضر با یک بز که ظاهرا او را به فرزندی پذیرفته هم خانه شده تا از شیر او استفاده کند و شاید در اولین فرصت به آغوش طبیعت بازگردانده شود . وجود شوکا در جنگل های زیبای ارسباران این نوید را داد که هنوز هم می توان به ادامه حیات این گوزن کوچک ایرانی در ارسباران امیدوار بود . گوزنی که سالها بود همه می پنداشتند نسل ان در ارسباران منقرض شده اما طبیعت در تمام این سالها این جانور زیبا و خجالتی را به خوبی پذیرا بوده و  در آغوش خود نگهداری کرده است .

خبر دیگر اینکه آقای احمدی گفت ، یک گربه پالاس هم در منطقه مشاهده و زنده گیری شده و قرار بود امروز عصر این گربه زیبا به آغوش طبیعت برگردد. کاش هر روز این اخبار خوب به ما برسه ، زنده باشی محیط بان شجاع آذری ، که امروز دل همه دوستداران طبیعت ایران زمین را با این اخبار خوب شاد کردی .

دریاچه ارومیه یكی از اصلی ترین قربانیان سد سازی در ایران است ! سد سازی هایی كه جز نابودی تنوع زیستی ،‌ دریاچه ها و رودخانه ها هیچ پیامد دیگری برای كشور نداشته اند . این تصاویر را روز ۲۶ اردیبهشت ماه از دریاچه ارومیه گرفتم . متن كامل گزارش را هم امروز در روزنامه كارگزاران نوشتم .  

نمك همه جا را فرا گرفته ،‌دریاچه ارومیه در حال نابودی است ،‌غلظت نمك به ۳۳۰ گرم در لیتر رسیده ،‌آب ۶ متر در مقایسه با ۱۰ سال گذشته افت سطح داشته اما هنوز هم هیچ كس باور ندارد كه این بلایی كه امروز بر سر دریاچه ارومیه آمده می تواند دو استان آذربایجان غربی و شرقی را در ۱۰ سال آینده با بحران مواجه سازد .

 قربانیان توسعه ناپایدار !! هر ساله صدها پرنده در اثر مدیریت غلط آب در استان و در نتیجه سد سازی های بیرویه در دریاچه ارومیه جان خود را از دست می دهند . اینجا دیگر خبری از كلونی های انبوه پرندگان نیست !

بستر دریاچه در اثر اشباع شدن از نمك كاملا سفید پوش شده و دریاچه ارومیه را به یك دریای مرده تبدیل كرده است . آب صاف صاف است و حتی یك آرتمیا هم در این نواحی دیده نمی شود  

 این بطری نوشابه بزرگ خانواده است كه خواستم فقط عمق نمك های تشكیل شده در ساحل را ببینید. بعضی جاها را كه كندم تا عمق ۶۰ سانتی متر پوشیده از نمك بود . این نمك چه بلاها كه بر سر آذربایجان نخواهد آورد !

 حیات وحش منطقه علاوه بر اینكه در اثر شوری در حال از بین رفتن هست ظاهرا در اثر شكار بی رویه هم تهدید می شوند

این جاده ویرانگر كلانتری است كه دریاچه را به دو نیم كرده است . این جاده مانع گردش آب بین دو طرف شمالی و جنوبی شده و در نتیجه میزان شوری در بخش شمالی افزایش یافته. دست راست تصویر بخش جنوبی را می بینید كه آب به رنگ آبی است و دست چپ تصویر بخش شمالی را می بینید كه به رنگ سفید است !! رنگ سفید به این علت است كه بستر دریاچه كاملا از یك لایه نمكی پوشیده شده است. این بارز ترین تاثیر این جاده است كه اگر جلوی هر كودك ۱۰ ساله ای هم بگذاری كاملا متوجه تاثیرات مخرب این جاده می شود . اما مسئولان وزرات راه متاسفانه متوجه نمی شوند و یا وانمود می كنند كه متوجه نمی شوند.

كف روی آب نشان دهنده تخلیه فاضلاب به دریاچه و مقادیر زیادی از دترژنت ها یا مواد شوینده است