طرح توسعه نیشکر در بیش از ۸۰ هزار هکتار از اراضی خوزستان ( کمی بیشتر از ۱۰ درصد وسعت این استان ) سالهاست اجرا شده ، اما چرا زمین های مرده که احیا نشد ، هیچ ، واردات شکر هم بیشتر شد و تازه آب شور از زهکش ها پس زد و به وسعت زمین های مرده افزود ؟!

این پرسشی است که همکارم جناب آقای دکتر کامران ملک پور ، خبرنگار گروه اقتصادی "هم میهن"( و البته از بر و بچه های قدیمی انجمن حمایت از حیوانات ایران )  ، از عیسی کلانتری ، پرسید  اما او چه جواب داد؟ پاسخ های کلانتری به این پرسش و دیگر پرسش ها در این زمینه هر چند تامل برانگیز بود و جای بحث فراوان دارد ، اما یک نکته اساسی در ادامه مصاحبه ایشان با هم میهن وجود دارد که به اعتقاد من ارزشمند است ،این که او با تاکید بر ضرورت اصل توسعه پایدار در برنامه های خودکفایی ، به شدت طرح کودکفایی گندم را زیر سئوال برده و در عین حال به این حقیقت آشکار اشاره می کند که اساسا چرا ایران در واردات برخی از اقلام کشاورزی که پیش از این خود تولید کننده ان بوده اکنون گوی سبقت را از دیگران ربوده است؟! کلانتری می گوید : خودكفايي گندم سرپوشي براي تمام كاستي‌هاي بخش كشاورزي است ، ... به نظر مي‌رسد مسوولان فعلي با مسائل كشاورزي چندان آشنا نيستند و به بارش زياد باران دل بسته‌اند. واردات پنبه و حبوبات كه سابقه نداشته اكنون در حال تبديل به امري ثابت شده است. بر مبناي همين‌ طرح خودكفايي، بيماري‌هاي خاكزي به دليل از بين رفتن مقاومت‌هاي ژنتيكي توسعه پيدا كرده است و كسي هم پاسخگو نيست. در ماه‌هاي اخير محصول كشاورزي‌اي نيست كه وارد نكرده باشيم. واردات صدها هزار تن ميوه، چهار ميليون تن علوفه و 5/1 ميليون تن برنج نتايج همين خودكفايي بدون مبناي توسعه پايدار است...

ای کاش جناب وزیر فعلی کشاورزی هم گوش شنوایی فقط برای برای شنیدن  این انتقادات و بحث های کارشناسی داشتند  اما وااسفا که ایشان نه تنها چنین نیستند که اخیرا دستور داده اند که فقط شمار محدودی از خبرنگاران را حتی به برنامه های ایشان دعوت کنند که همه این خبرنگاران متعلق به رسانه های دولتی هستند . ایشان امروز در یکی از برنامه های خود و درحالیکه هیچیک از خبرنگاران روزنامه های خصوصی و خبرگزاری موج ، ایسنا ، ایلنا و ... را دعوت نکرده بود ، در پاسخ به خبرنگار ایسنا و اعتراض او عنوان کرده : وقتی هر روز ۲ تا خبر جنجالی از ما کار می کنید و با هرکس که  ادعای کارشناس بودن دارد ، مصاحبه می کنید ، ما هم نمی خواهیم از شما دعوت کنیم !!

این یعنی محدود کردن رسانه ها در اطلاع رسانی شفاف ، یعنی کم آوردن در برابر انتقادات ، یعنی نداشتن پاسخ منطقی و کارشناسی به اعتراضات ، یعنی تنگ نظری و ...

روشی که سازمان محیط زیست اکنون بیش از یکسال است در پیش گرفته و نه تنها من و یکی و دو نفر دیگر از خبرنگاران را هیچوقت به برنامه هایشان دعوت نمی کنند بلکه حتی معاونان و مدیران این سازمان را از مصاحبه با من منع کرده ، اینقدر که بعد از هر تماسی آنها این موضوع را به صراحت می گویند ! 

چرا ؟ چون این سازمان ترجیح می دهد با خبرنگارانی کار کند که اطلاع محدود تر و بسته تری در مورد محیط زیست دارند و هیچوقت پرسشی برای پرسیدن ندارند و ... !  

پیوست :

بندر امام خمینی ،کانون بحرانی محیط زیست ایران،  

و البته با کمی تاخیر روز جهانی اقیانوس مبارک ! 

و هزار باران تاسف از کشتار وحشیانه یک قلاده پلنگ در استان لرستان !