این جمله ایست که شهید یحیی شاهکو محلی ۲ ماه پیش از کشته شدنش به زبان آورد . امروز ۱۴ تیر ماه ، نخستین سالروز شهادت یحیی شاهکو محلی رییس اداره محیط زیست شهرستان بهشهر است ، هرچند سالروز شهادت او ۲۰ تیر ماه است اما بنا به دلایلی ، خانواده اش امروز مراسم سالگرد او را در گرگان برگزار می کنند ، با اینکه دلم می خواست امروز در کنار قبر این شهید در گرگان حضور می یافتم و ادای احترام میکردم اما نرفتم ، هرچند به دوستان و همکاران و خانواده شهید قول داده بودم ، اما نمی خواستم با یک روحیه خسته و آشفته در کنار مزارش باشم ،

شهید شاهکو محلی برای من که بارها از نردیک با او برخورد داشتم ،یک انسان معمولی نبود ، او به واقع دلاور مردی بود که ایران کمتر کسی مثل او را تاکنون به خود دیده است ، همیشه از من می خواست که با قدرت تر از کذشته قلم بزنم و از ناملایمات روزگار خسته و رنجور نشم ، هر چند گاهی مثل همین الان که روزنامه هم توقیف شده کم می یارم ، به طوریکه پریشب با خودم قسم خوردم که دیگر هرگز ننویسم و قلم را زمین بگذارم ، اما وقتی برادر ایشان با من تماس گرفت که شهید شاهکو محلی خوشحال میشه حضور داشته باشید ، از خودم شرمنده شدم و یاد سخنان این شهید افتادم و دریافتم که این پریشانی خاطر تنها به دلیل خستگی مفرط روحی و ناملایمات وطن است که شاید بتوانم بر آن غلبه کنم و دوباره پر توان تر از گذشته شروع کنم !

شهید شاهکو محلی جان خود را صادقانه برای نجات طبیعت و حیات وحش کشور تقدیم کرد و به ناجوانمردانه ترین شکل ممکن از فاصله ۲-۳ متری چنان هدف اصابت گلوله شکارچیان قرار گرفت که از شدت برخورد گلوله او به داخل آتش می افتد و حتی صورت اش در آتش می سوزذ .

شهید شاهکو محلی تنها و یگانه مدیر و محیط بانی بود که تا سر حد جان برای نجات میانکاله تلاش کرد ، جلوی هر کس که لازم بود ایستاد ،آنهایی که او خودش از آنها به عنوان یک غول اقتصادی یاد می کند ، اما افسوس که هیچوقت و در هیچ دوره ای قدر او را ندانستند آنقدر که او را به خراسان شمالی تبعید کردند تا نهایتا جاده مرگبار بندر امیر آباد بدون هیچگونه مانعی داخل تالاب احداث شود ،

سال گذشته وقتی ، خبر شهادت او را در خبرگزاری ایسنا خواندم ناگهان به خودم لرزیدم ، و سیل اشک از چشمانم جاری شد ، شاهکو محلی نود و چهارمین شهید محیط زیست ایران بود اما برای ما و آنها که او را از نزدیک می شناختند ، این یک مصیبت بزرگ بود ، ایران دیگر رنگ دلاور مردانی چون شاهکو محلی ها و پیروی ها را به خود نخواهند دید ، از بین همکاران روزنامه نگاران من ، مریم خورسند و ثمانه قدرخان و فرهاد رضایی هم بودند که پیشتر با او آشنا شده بودند ، خبر شهادت شاهکو محلی اشک همه ما را جاری کرد .

یاد این شهید بزرگوار را گرامی می دارم و امیدوارم تا روزی که جان در بدن دارم توصیه این شهید بزرگوار آویزه گوش من و همه طرفداران راستین محیط زیست باشد،

بیایید به احترام این شهید بزرگوار که جان اش را فدای طبیعت ایران زمین کرد ، قدری سکوت کنیم و فاتحه ای هم نثار روح او کنیم ، یادش گرامی و راهش سبز و پر رهرو باد