چرا هیچ دادستانی علیه عاملان تخریب پارک های ملی و میراث طبیعی این سرزمین فریاد دادخواهی سر نمی دهد ؟ برخورد قهریه دستگاه قضایی با محیط زیست ایران تا کی باید ادامه یابد ؟  در کدام کشور دنیا اینگونه با پارک های ملی شان رفتار می کنند؟ در کدام کشور دنیا در یک گنجینه ارزشمند ژنتیکی ۱۰ هزار هکتاری،  دو جاده و اتوبان ، خط لوله آب ، خط لوله گاز ، سد ، پادگان ، ویلای شخصی و عمومی و باغ و اراضی کشاورزی ، سکونتگاه خانواده های افاغنه و .... وجود دارد که امروز در خجیر همه اینها موجود است ؟ اینجا جولانگاه طرح های  مخرب توسعه و بدون ظوابط زیست محیطی است یا پناهگاه وحوش ؟ مابقی تصاویر را در ادامه ببینید .

در چنین جهنمی ، آیا واقعا جایی هم برای آرامش حیات وحش و گله های قوچ و میش وجود دارد ؟!

این غایت علم و درایت و اهتمام دولت ایران در پارکداری و حفاظت از تنوع زیستی این سرزمین است !

خط الراس قله گوداغ کاملا نابود شده ، حجم گسترده عملیات را ببینید . آقای استاندار ،نمایندگان محترم مجلس و مسئولان شرکت ملی گاز ببینند ! این عرض جاده چرا به جای ۱۰ متر مصوب تا ۱۰۰ متر افزایش یافته است ؟! کجاست مشاور ارزیاب تا نظارت بر ارزیابی اش کند ؟ کجاست شرکتی که چنین پروژه ای را در داخل پارک ملی ارزیابی کرده است ؟! ننگ بر ما ، که متخصصان محیط زیستی مملکت مان اینچنین از حرص پول ، حاضرند حتی در داخل پارک های ملی، که به موجب قانون هر گونه عملیات عمرانی در ان ممنوع شده ، طرح های توسعه را اینچنین توجیه کنند. 

 گزارش های اعتماد ملی ، ایسنا و همشهری ، درباره تخریب پارک ملی خجیر در شمال شرق تهران