وقتی ۵ ماه قبل برای نخستین بار خبر از نصب دو گیرنده ردیاب بر روی گردن یوزپلنگ های ایرانی دادم هرگز تصور نمی کردم به همین زودی ، یکی از این دو یوز را از دست بدهیم ، مانا و پایا اسامی  این دو یوز پلنگ ایرانی بود که متاسفانه دومی اکنون جان باخته است .

به گفته مهندس ضیایی ، مدیر پروژه حفاظت از یوز پلنگ آسیایی ، این یوز پلنگ درست زمانی که یک بز را شکار کرده بوده مورد هجوم یک پلنگ گرسنه قرار می گیرد ، و با وجودیکه یوز فرار را به قرار ترجیح می دهد اما به دلیل کوهستانی بودن منطقه ، یوز قدرت مانور کمتری می یابدو نهایتا در نتیجه حمله پلنگ و فرو رفتن دندانهای تیز پلنگ در جمجمه سرش ، جان باخته و از بین می رود .

ای کاش ، آقایان شکارچی پاسخ می دادند که چرا امروز باید جمعیت آهو و جبیر در دشت های ایران تا این حد کاهش یابد و یا در برخی مناطق به کلی منقرض شود که یوزپلنگ ها مجبور به ترک مناطق دشتی و مهاجرت به کوهستان ها و انتخاب طعمه هایی مثل کل و بز شوند که در نهایت یا مورد هجوم دیگر گربه سانان مثل پلنگ قرار گیرند ، یا از بلندی و پرتگاه به پایین پرتاب شوند ؟! چرا ؟

چرا سازمان محیط زیست با وجود اینکه می داند نفس های یوز ایران هم به شماره، باز هم همچنان اقدام به صدور پروانه شکار در مناطق زیست یوز و مناطق پیرامونی زیستگاههای یوز می کند ؟ چرا ؟؟!!

تغییر رژیم غذایی یوز پلنگ های ایران ، تغییر زیستگاه از مناطق دشتی به کوهستانی ، و رقابت شدید غذایی بین یوز ها و پلنگ ها اینها جملگی هشدارها و نشانه های تلخی است که حکایت از مرگ تدریجی و نابودی یوز پلنگ ها در ایران دارد .

کاش این سخن من هرگز به اثبات نرسد و سرنوشت شوم ببر مازندران برای یوز ایران رقم نخورد ،... کاش دشت های ایران ، یکبار دیگر شاهد ماراتن سریع ترین دونده روی زمین و یکی از زیباترین پستانداران جهان باشد . کاش نسل یوز ایران به جای انقراض به قدری احیا شود که هر ایرانی لااقل برای یکبار هم که شده بتواند این حیوان زیبا و نجیب را از نزدیک در دشتهای مرکزی ایران به تماشا بنشیند.

ای ایرانی! به خود بیا و بنگر که چگونه کتابخانه عظیم حیات و تنوع زیستی این سرزمین در آتش غفلت من و تو می سوزد .