تبليغاتX
دیده بان محیط زیست ایران - تصاویر تکان دهنده از آتش سوزی جنگل های غرب و سوختن حیات وحش
"محیط زیست متعلق به همه و کوتاهی در حفظ آن خیانت به خودمان است" شهید یحیی شاهکو محلی
وقتی این لاک پشت بخت برگشته در آتش سوزی های جنگل های بلوط غرب در "بانه" اینچنین می سوزد و ذوب می شود ، خدایا من از شرمندگی و شرمساری دیگر چه می توانم بگویم ؟! جز آه و اندوه و حسرت ؟! فقط می خواهم نفرین کنم همه آن آتش افروزان خائنی را که بنا به هر علت آشکار و پنهان ، و با نیات شوم شان اینچنین سرمایه های طبیعی سرزمین ام را به آتش می کشند ،چرا که طی هفته گذشته نزدیک به ۲۰۰۰ هکتار از جنگل های کردستان و کرمانشاه در آتش سوخت.
 
شما خودتان حدس بزنید که دیگر چه بر سر سایر گونه های جانوری این منطقه آمده است ؟!
 

این تصاویر و متن زیر متعلق به یکی از هموطنان طبیعت دوستمان به نام کامیار در شهرستان بانه است که دیروز برایم ارسال کردند . اما با دیدن تصاویر اینقدر شوکه شدم که ترجیح دادم این همه خبر بد را یه جا روی وبلاگ نگذارم . هرچند ن. ناصریان دل و جراتش را داشت و این تصاویر را منتشر کرد.

 

کامیار : "در آتشسوزی روز 25/5/1386 در جنگلهای شهرستان بانه 130 هکتار جنگل در کام آتش فرو رفت. خسارت برآورد شده ( خسارت فقط شامل درختان و درختچه ها می شود و زیانهای زیست محیطی همچنین حیات وحش بحساب نیامده است) بالغ بر 2014900000 ریال می باشد. تعداد آتش سوزی های امسال در این شهرستان از ابتدای سال تا کنون بیش از 2 برابر کل سال پیش می باشد.

 

ایران بسوی بیابانی شدن

 

جای بسی تأسف است که باید بگوییم جنگلها و مراتع ایران بسوی نابودی پیش می روند و این را کمتر کسی درک می کند. عمر جنگلهای غرب بپایان رسیده. دیگر هیچ گوزنی نیست.دیگر خرس و پلنگ مغرورانه در میان درختان بلوط راه نمی روند.دیگر کبکهای معروف غرب آواز سرایی نمی کنند. الان فقط درختان سوخته هست و زمینی سیاه و تراکتورهای آدمهای غاصب که با شخم زدن جنگل درپی غصب جنگل هستند.چونکه می دانند کسی نمی تواند جلویشان را بگیرد.چونکه پول دارند. چونکه قانون به آنها این اجازه را میدهد.

با صدایی گریه آلود خطاب به تمام دوستداران محیط زیست فریاد میزنم. تا کی حرف تا کی شعار؟ بیایید دست بر دست هم بنهیم و جلوی نابودی بیشتر جنگلها و انقراض جانوران را بگیریم.دیگر هیچگاه شیر ایرانی را در میان بیشه­زارها نخواهیم دید. دیگر هیچگاه ببر را نخواهیم دید.نوبت به یوز و شنگ و شوکا و گوزن زرد رسیده . نگذاریم که نابود شوند اگر ما بفکر نباشیم هیچ کس بفکر آنها نیست.هیچکس.....نه قانون نه مردم. "

 
بانه ، عکس : کامیار
 
"ای جنگل ای انبوه اندوهان دیرین / ای چون دل من، ای خموش گریه آگین... /
ای جنگل ای داد / از آشیانت بوی خون می آورد باد/بر بال سرخ کشکرک پیغام شومی ست/آنجا چه آمد بر سر آن سرو آزاد؟/
ای جنگل ای غم .../ ای جنگل ای حیف .../ ای جنگل ای پیوسته پاییز.../ ... با من بگو از سرنوشت آن سپیدار/ آن سهمگین پیکر،که با فریاد تندر/چون پاره ای از آسمان افتاد بر خاک !.. / ای جنگل ! اینجا سینه من چون تو زخمی ست ..."
 
+ نوشته شده در  سه شنبه 30 مرداد1386ساعت 2:4  توسط مژگان جمشیدی  | 
Balatarin