اگر مسئولان مدعی هستند اجرای این قبیل پروژه های مخرب صرفا به منظور رونق اقتصادی و اشتغالزایی برای مردم است ، حال که مردم خود از منافع این پروژه ها چشم پوشی کرده اند ، پس این همه اصرار برای اجرای این قبیل پروژه ها برای چیست؟  آیا هدف مهمتر و بالاتر دیگری به جز مردم در پیش است که بی توجه به  این خواسته ها در هر کجا که مسئولان اراده می کنند تله کابین و جاده در نوک بلندترین قله ها و تا اعماق بکترین جنگل ها و تالاب ها ساخته می شود ؟

کلنگ تله‌كابین این بار به سنگ خورد! عنوان یادداشتی است که روز شنبه نوشتم .

کلنگ تله کابین این بار به سنگ خورد !

مژگان جمشیدی

کلنگ احداث تله کابین که اکنون چند سالی است به بهانه توسعه صنعت گردشگری در بهترین و بکرترین مناطق طبیعی ایران به زمین می خورد این بار در استان یزد به سنگ خورد! مجریان طرح احداث تله کابین بر روی قله برفخانه طزرجان در 60 کیلومتری شهر یزد ، با چنان موج گسترده ای از اعتراضات مردمی در سراسر استان مواجه شدند که به ناچار عملیات را متوقف کردند .

هر چند این بار هم مطابق معمول وعده اشتغالزایی و کسب در آمد اقتصادی و رونق گردشگری به مردم محلی داده شده بود اما نکته قابل توجه این است که اتفاقا نخستین اعتراضات مردمی از شورای روستای طزرجان و اهالی همین روستا شروع شد و در مدت کمتر از 6 ماه به گروههای زیست محیطی در سراسر استان کشیده شد تا اینکه سرانجام طرح ساخت تله کابین متوقف شد .

قله برفخانه طزرجان یکی از منحصر به فردترین جاذبه های طبیعی ایران است که با وجودیکه در قلب کویر قرار گرفته اما همچنان در فصل تابستان دارای برف است . کوه برفخانه با ارتفاع 4011 متر و دیواره 300 متری یکی از زیبا ترین قله های ایران است که در روستای طرزجان از توابع شهرستان تفت و در جنوب غربی آن واقع شده است. برفخانه که در سراسر سال با ارتفاعات پوشیده از برف اش چشم هر بیننده ای را به خود خیره می کند هرساله پذیرای کوهنوردان زیادی است که برای کوهنوردی به این منطقه سفر می کنند. برفخانه سالهاست که بدون تله کابین پذیرای کوهنوردان و حتی اسکی بازانی است که در فصل زمستان به منظور استفاده از پیست آن به این منطقه می آیند اما ناگهان تصمیم بر آن شد تا تله کابینی هم در این منطقه احداث شود . اینکه دو میلیارد تومان بودجه برای ساخت این تله کابین از کدام منبع قرار شد تامین شود کسی نمی داند اما مهم این بود که مردم محلی دریافتند که تله کابین نه تنها رونقی به منطقه نمی دهد بلکه تنها گردشگرانی را به منطقه می کشاند که از اکوتوریسم تنها مفهوم غلط تله کابین سواری را دریافته اند و نتیجه این امر حجم فزاینده زباله هایی است که همین گردشگران ناآگاه در منطقه از خود به جا خواهند گذاشت.

6 ماه قبل که کلنگ تله کابین برفخانه به زعم مسئولان استانی در این منطقه به زمین خورد مديرعامل شركت گردشگري و جهانگردي سبزه كوه آرادو مجري اين طرح، خاطر نشان ساخت: ايجاد تله كابين برفخانه پس از اخذ مجوز میراث فرهنگی مورد تاييد سازمان محيط زيست هم قرار گرفت. او در ادامه به خبرنگاران گفت : گردشگران و علاقمندان به كوهستان و طبيعت مي‌توانند در گرماي ماه‌هاي تير و مرداد استان يزد با بهره‌گيري از اين مجموعه، از نزديك، از يخچال‌هاي طبيعي منطقه كه وجود آن‌ها در استان جالب توجه مي‌باشد، بازديد نمايند. اما هیچ خبرنگاری از او نپرسید که اگر قرار است علاقمندان به طبیعت و کوهستان از منطقه دیدن کنند چه نیاز به تله کابین است ؟

کوهنوردان و اکوتوریست های واقعی با تله کابین و ان هم د رمدت زمان 6 دقیقه کوه را بازدید نمی کنند بلکه با پای پیاده و با بهره گیری از محیط آرام و زیبای کوهستان به سمت قله حرکت می کنند و در طول مسیر هر انچه که از عناصر طبیعی در سر راهشان قرار داشته باشد از یک گیاه به نظر خاردار و خشکیده گرفته تا انواع حشرات و پرندگان را با دقت و وسواس مورد ارزیابی قرار داده و از آنها فیلم و عکس تهیه می کنند و روزها و شبهای زیادی را د رکوه سپری می کنند . این همان اصل اساسی اکوتوریسم است که متاسفانه در ایران به دست فراموشی سپرده شده و مسئولان امر می پندارند برای رونق اکوتوریسم می بایست تا نوک بلند ترین قله های ایران را با لودر صاف کرده و جاده و تله کابین و ... ساخت تا یک خودروی اسقاطی پیکان هم بتواند از ان بالا برود و نهایتا ان بالا رستوران و هتل و مهمانپذیر بنا کنند تا همان آرامش باقیمانده و طبیعت بکر نوک قله را هم به هم بریزند!

تهدید دیگری که متوجه قله برفخانه بود اتفاقا ساخت جاده جدید در منطقه بود که همین فرد از پیگیری ساخت ان توسط ... شهرستان تفت خبر داده بود . نکته جالب اینکه کلنگ این تله کابین درست در شرایطی به زمین خورد که علاوه بر سازمان میراث فرهنگی ، سازمان محیط زیست و سازمان جنگلها و مراتع که اصلی ترین  متولیان حفظ طبیعت این کشور هستند با این پروژه موافقت کرده بودند.

اما دامنه اعتراضات مردمی توسط اهالی و شورای روستای طزرجان ، كانون تفكر و توسعه شهرستان تفت، هيات كوهنوردي استان یزد ، انجمن جنگلباني ايران شاخه يزد ، جمعيت زيست محيطي ميهن سبز ، جمعيت واقفين سبز يزد و اساتيد دانشكده منابع طبيعي ومحيط زيست دانشگاه يزد تا جایی گسترش یافت که نهایتا کلنگ تله کابین که به زمین خورده بود با سنگ خورد . این گروهها در نامه ای اعتراضی به استاندار یزد دلایل مخالفت خود را با احداث تله کابین در این مکان بکر و دیدنی یاد آور شدند.

حال این پرسش مطرح است که اگر مسئولان مدعی هستند اجرای این قبیل پروژه های مخرب صرفا به منظور رونق اقتصادی و اشتغالزایی برای مردم است ، حال که مردم خود از منافع این پروژه ها چشم پوشی کرده اند ، پس این همه اصرار برای اجرای این قبیل پروژه ها برای چیست؟  آیا هدف مهمتر و بالاتر دیگری به جز مردم در پیش است که بی توجه به  این خواسته ها در هر کجا که مسئولان اراده می کنند تله کابین و جاده در نوک بلندترین قله ها و تا اعماق بکترین جنگل ها و تالاب ها ساخته می شود ؟