زن با چهره ای رنگ پریده و سیاهپوش و در حالی که آرام آرام اشک می ریزد با صدایی گرفته زمزمه می کند و فرزندش را جستجو می کند . زیر لب با فرزندش که دو روز قبل کشته شده زمزمه می کند . سنگی جلوی او است که روی آن چند شمع به یادبود فرزند رشیدش که چند روز قبل به شهادت رسیده روشن کرده . مردم دسته دسته می ایند و دستی به سر و روی او می کشند و سعی می کنند از او دلجویی کنند . زنان با او همراهی می کنند و اشک می ریزند و گرد شمع جمع می شوند.

اینجا پارک کاج تهران واقع در منطقه سعادت آباد است که این زن اکنون به آن پناه آورده است . فرزندش را در درگیری کشته اند و حتی اجازه عزاداری هم به او نداده اند . اینک آنچه از او باقی مانده است یک تکه سنگ و شمعی است که می سوزد .

مادرم ، ای دلشکسته ، ای پهلو شکسته ، ای داغدیده ، امروز همه مادران ایران داغدارند . امروز ایران همه داغدار است . امروز همه با تو همدردند و در غم تو شریک . تو فرزندت را ، جگر گوشه ات را و عزیزت را ۲۰ سال همچون دوچشمت محافظت کردی ، به او درسها آموختی ، آموختی که هرگز زیر بار ظلم و ستم سر خم نکند . به او آموختی که همچون یک شهروند مسئول در سرنوشت کشورش سهیم باشد ، به او آموختی که برای تغییر سرنوشت اش انتظار معجزه و دخالت بیگانگان را نداشته باشد ، به او آموختی که همیشه تشنه عدالت و آزادی و دموکراسی باشد . و هرگز آزادی و دموکراسی را گدایی نکند . فرزندت همچون همه فرزندان ایران به درستی آمد تا قطره ای باشد از این دریای خروشان آزادی و دموکراسی . اما نامردان و کودتاچیان خواسته به حق او را با گلوله پاسخ دادند.

زمین خونین شد و فرزندت جان به جان آفرین تسلیم کرد .

مادرم! شیرینی روز میلاد فاطمه زهرا برای تو و همه مادران داغدیده ای که فرزندانشان را در بابل و رشت و تهران و اصفهان به خون کشیدند زهراگین شد .

مادرم ، ای داغدیده ، می دانم منتظری تا بر بالین پیکر بی جان فرزندت فریاد بکشی و از نامردان بپرسی که به کدامین گناه نکرده او را کشتند ؟ می دانم .

مادرم بدان که ملتی که با خلوص نیت و در نهایت صداقت و درستی بر پای صندوق رای آمد و امروز به دنبال رای گمشده اش است هرگز نخواهد گذاشت خون فرزندت پایمال شود . هرچند دیگر هیچ چیز جای خالی او را برای تو پر نخواهد کرد اما بدان امروز میلیونها جوان ایرانی همانگونه که با تظاهرات میلیونی خود ، صدای بر حق شان را به گوش همه این ناشنوایان و کوردلان رساندند، رای فرزند تو را پس خواهند گرفت.

مادرم ، ما را هراسی نیست ، ما سالهاست که داریم تیرباران می شویم و روزی هزار بار رویاهای زیبای ما را به دار می آویزند . مادرم تاریخ ایران پر است از صفحات خونینی که با خون آزادی خواهان رنگین شده و نام آنها برای همیشه در تاریخ ثبت شده است .

مادرم رگ و ریشه ما ایرانیان در خون شسته شده و با خون شهدا آبیاری شده و از همین خون شهداست که امروز فریاد حق طلبی مردمی که رایشان را دزدیده اند به آسمان بلند شده . اما فریاد ما همچون نامردان نیست ! در دل است و  در دل فریاد می زنیم و با سکوت سبزمان رایمان را جستجو می کنیم.

مادرم ، گریه کن اما بدان که مرگ جوان تو مرگ همه ما بود ولی ما را هراسی نیست . فرزندان ایران را فرزند خود بدان و بدان که برگ سبزی را که فرزندت در صندوق رای با امید به تغییر و اصلاحات انداخت پیدا می کنیم. از خدا برایت طلب صبر و آرامش می کنیم.