چند روز پیش استاد درویش گرامی از من گلایه ای کرد و گفت چرا دیده بانی محیط زیست ایران را رها کردم ؟ گفت چرا نمی نویسید و من بی پروا پاسخ دادم که انگیزه ندارم و جایی هم ندارم که بنویسم ! و او گفت حداقل وبلاگ را بنویس و .... ایشان گفتند از گل و بلبل بنویس ! ...

و من امروز آمدم تا بنویسم! موضوع برای نوشتن زیاد است ، ماشا ا... اینفدر مملکت گل و بلبلی داریم که سوژه برای نوشتن کم نیست . این روزها برای روزنامه نگاران روزهای بسیار خوبی است! روزهای پر غرور و رشک آوری که شاید تابحال کمتر تجربه آن را داشتیم! طعم خوش دستگیری دوستان و همکاران ، طعم خوش زندان ها ، طعم خوش اتهام ها و بیکاری ها ، خلاصه همه چی عالی است . تازه 130 نفر روزنامه نگار دستبند به دست و 50 روزنامه نگار مهاجرت کرده فقط در همین 4- 5 ماه اخیر که چیزی نیست !  

نمی دونید بیکار بودن اون هم به مدت یکسال چه لذتی داره ! نمی دونید میل به نوشتن داشتن اما وجود هزار و یک مانع برای ننوشتن چه لذتی داره ، نمی دونید بسته شدن نزدیک به 10 روزنامه و سایت در یک سال اخیر و بیکار شدن دهها نفر یعنی چی!

اینقدر این چیزها به آدم انگیزه می ده که وبلاگ نویسی از یاد آدم می ره! تازه وبلاگ نویسی در فضای تهدید و ارعاب هم که دیگه نگو ! همش عشق و حاله که این روزها نصیب ما شده . جای همه شما دوستان خالی .

از اینکه این روزها خبرنگار غیر فعالی بودم شرمنده ام .اما این شرمندگی و رو سیاهی اش باشه برای اونهایی که بیکاری و توقیف و زندان و دستگیری و اتهام و دروع پراکنی را دامن می زنند و به آن می بالند و دم از آزادی و دموکراسی می زننذ.

به هر حال ننوشتن من دلیل بر این نیست که دیده بانی را رها کردم . من دیده بان هستم و می بینم تخریب ها و سوء مدیریت ها در سازمان های متولی و شهرداری تهران و دیگر شهرها را . می بینم بی کفایتی و ضعف برخی مدیران را در سازمان جنگلها و محیط زیست. من می بینم تنها گلستان ایران را که امروز چو ایران ویران شده ، می بینم پریشان و ابر و سرخه حصار و دنا و ارومیه و ... . و می بینم که استانداران دیروز را که امروز رییس و قائم مفام تنها دستگاه متولی حفظ محیط زیست شده اند ، ولی باز وقتی سخنان محمدی زاده را در مراسم معارفه محمد باقر صدوق می شنیدم ، به یاد مدیر کل منابع طبیعی استان خراسان رضوی افتادم که به جرم مخالفت با احداث یک شهرک صنعتی در اراضی منابع طبیعی در تایباد برکنار شد .  وقتی ویرانه های گلستان را می بینم ناخداآگاه جناب شاعری پیش چشمم می آید و وقتی صدوق را بر مسند معاونت محیط طبیعی می بینم با خود زمزمه می کنم آرزو بر جوانان عیب نیست ! شاید او بتواند کاری کند در حالی که می دانم او هیچ کاری نمی تواند در این مجموعه کند که اگر اسکندر فیروز هم بیاید در این مجموعه ، نمی تواند کاری از پیش ببرد چون کشور فاقد سیاست گذاری در زمینه محیط زیست است.

می گویند کولانی ، مدیر کل سابق منابع طبیعی استان تهران که هم اکنون در پارکینگ مدیران جهاد (شورای عالی جنگل و مرتع ) است قرار است مدیر محیط زیست استان تهران و اشرفی پور که مسئول روابط عمومی منابع طبیعی مازندران و بعد مدیر محیط زیست استان مازندران شد به جای شریفی بر مسند ریاست سازمان بی در و پیکر و غیر مسئول سازمان جنگلها ومراتع بنشیند .

این روزها جاده گلستان سخت در حال ساحته شدن و دیوار کشی است . جاده ابر نیز در بیرون جنگل در حال چهاربانده شدن است ، دنا را زیر و رو کردند و پریشان در آستانه ساخت پتروشیمی است و ارومیه از سال گذشته مهجور تر شده اما همه یا خوابند یا در خیال خوش خدمتی به وزارتخانه ها .

یوز ایران سخت در تنگنا است ، وضعیت پلنگ ایران بسیار وخیم است و ماهانه 4-5 مورد گزارش رسمی از کشتار پلنگ منتشر می شود اما سازمان گویا در تکاپوی اعطای مجوز شکار است تا عرصه بر گوشتخواران بیش از این تنگ شود !!!!

محیط زیست ایران سخت در وضعیت بحران قرار دارد و هر روزش از دیروز بدتر است . محیطبان ، قاچاقچی بالابان می شود ، محیط بان همکار و همدست شکارچیان می شود ، کنار چادر محیط بانان خمار و مواد مصرف کرده، مرال توسط شکارچیان کشته می شود و آب از آب تکان نمی خوره و کسی از مدیر استان علت را نپرسید.

بابا ! حیاط اداره گلستان را از پرندگان شکاری خالی کردند و بردند باز هم کسی از این مدیر نپرسید که اساسا شما که از حفاظت از حیاط اداره تان عاجز هستید چگونه از گلستان و ابر و گمیشان و ... می خواهید جفاظت کنید ؟؟!!!!

به همین دلیل است که به محمد زاده هم خوش بین نیستم . او فقط بهتر از جوادی سخن می گوید اما هنوز کاری صورت نداده است! کاش او قدر فرصت ها را بداند  و کاری کند

سازمان جنگلها هم که رسما تعطیل است !!!  خدا به داد جنگل ها و مراتع کشور برسد .