"ما را به خیر تو امید نیست ، شر مرسان !"

دکتر حسین آخانی ، عضو هیئت علمی دانشکده زیست شناسی دانشگاه تهران امروز در اعتماد ملی  با مطلبی با عنوان "جنگل کاری یا جنگل خواری ؟" اثرات سوء کاشت گونه های غیر بومی به ویژه سوزنی برگان را به بوته نقد کشیده است و از مديران و كارشناسان سازمان‌جنگل‌ها و مراتع، سازمان حفاظت محيط زيست و شهرداري در خواست پاسخي درخور به اين انتقادات کرده است .

او می نویسد :" راستي كشوري كه از نظر ذخاير ژنتيكي و تعداد گونه‌هاي گياهي تا اين حد بي‌همتاست، چرا اين بزرگواران در اين روزها حاضر نيستند يكي از همين چندين هزار گونه باارزش گياهي كشور را در هفته منابع طبيعي بر زمين خودي بكارند؟

عجيب آن است كه عشق به كاشت اين‌گونه‌ها به حدي شديد است كه حاضرند درست در مركز مناطقي كه قانونا به نام پارك ملي ثبت شده‌اند، توسط همين گياهان وارداتي اشغال شوند. نمونه آن كاشت گياهان وارداتي در عمق پارك ملي سرخه حصار توسط شهرداري است و يا كاشت آتريپلكس در جنوب پارك ملي گلستان كه سال‌ها پيش صورت گرفته و يا اجراي پروژه‌هاي وسيع كشت گونه‌هاي وارداتي در منطقه حفاظت شده جهان نما در استان گلستان است. "‌

"نتيجه آنكه، آنچه امروز به نام ايجاد جنگلكاري با سوزني برگان انجام مي‌گيرد بيشتر به جنگل‌خواري شبيه است تا جنگلكاري. چون هم باعث تخريب جنگل و مراتع طبيعي مي‌شود و هم سود‌هاي سرشاري را نصيب پيمانكاران و مشاوران اين پروژه‌ها مي‌كند. انتظار مي‌رود مسوولا‌ن محترم سازمان‌هاي مسوول توجه بيشتري به ذخاير ژنتيكي بومي ‌اين كشور مبذول دارند. فلور ايران داراي صدها گونه گياهي مفيد و زيباست كه اگر كمي ‌دانش و درايت به كار گرفته شود به راحتي مي‌توان با صرف هزينه‌هاي ناچيز با حفاظت از مناطق طبيعي شهري و يا استفاده از گونه‌هاي بومي ‌در مناطق تخريب شده از تهاجم گونه‌هاي بيگانه به طبيعت ايران جلوگيري كرد. البته يك شرط دارد و آن افزايش دانش مديران و كارشناسان مسوول و اختصاص بودجه‌هاي پروژه‌هاي جنگلكاري به حفاظت از طبيعت است. اگر هم حاضر نيستند براي حفاظت هزينه كنند، دست از تخريب طبيعت بردارند كه ما را به خير تو اميد نيست، شر مرسان"

اثرات مخرب کاشت گونه های غیر بومی در طبیعت ایران را به قلم این محقق حتما در صفحه 9 اعتماد ملی امروز بخوانید تا دریابید چرا دستگاههای دولتی همچنان به کاشت این گونه ها اهتمام می ورزند ! سود های کلان این طرح ها به جیب چه کسانی می رود ؟!

پیوست:

اعتماد ملی: پارک های ملی ایران ، مصداق بارز پارک های کاغذی!  مناطقی که عنوان حفاظت شده را تنها بر روی کاغذ با خود یدک می کشند و عملا نشانی از حفاظت در آنها نیست.

مهار بیابان زایی: هامون بار دیگر زنده شد ،  خبر مسرت باری که مهندس درویش، تصاویر امیدوار کننده ای از آن را بر روی تارنمای خود قرار داده است. 

طراحی با طبیعت: پارک ملی سرخه حصار قربانی بزرگ !  گزارش تصویری "ن. ناصریان" را از آخرین وضعیت پارک ملی سرخه حصار حتما ببینید.