عبدالحسين طوطيايي ،‌يكي از اعضاي سابق هيئت علمي موسسه تحقيقات كشاورزي است كه چند سالي است دچار بازنشستگي اجباري از سوي وزارتخانه شده است !‌ انساني فرهيخته و دلسوخته از اين همه ويراني طبيعت ،‌ايشان با ارسال ايميلي به من ،‌درد دلش را با محمود احمدي ن‍ژاد در ميان گذاشته تا از طريق اين وبلاگ منتشر شود . او از رييس دولت دهم سئوال كرده كه بر اساس كدام معيار ،‌ ايران را از نظر رشد اقتصادي در رديف هفدهم عنوان كرده‌اند؟!

او در بخشي از اين يادداشت گفته اند :

" آقای احمدی نژاد! رتبه هفدهمی را که شما فرمودید نه تنها مرا خوشحال نکرد بلکه در ارزیابی ذهنی از کمیت اعداد در تردید فرود برد. آیا حضرتعالی اعتقاد  دارید که شرایط رو به رشد مقام هفدهم می تواند با نمای فشرده  زیر در  بخش کشاورزی همراه باشد؟  

-- واردات 90-85 درصدی روغن مصرفی به کشور

-- واردات سه میلیون تن شکر در سال های 1385 و 1386 و نابودی تولید  صنعتی قند داخلی .

 --- افزایش واردات برنج ، ذزت ، جوو گوشت قرمز و... "

متن كامل يادداشت ايشان در ادامه آمده است .

 

عبدالحسین طوطیایی*

آقای احمدی نژاد! در بیست دوم بهمن ماه من هم از خیل مردمی بودم که آمدم و بخشی از سخنرانی شما را  در محدوده یکی از بلندگو های خیابان آزادی شنیدم . آنجا  را که کشور ما درمرتبه  هفدهم از نظر رشد اقتصادی اعلام کردید  و چشم انداز اینکه ظرف پنج سال آینده به مرتبه دوازدهم خواهد رسید  مرا نیز همچون بسیاری در انبوه شگفتی فرو برد .

آقای احمدی نژاد! من از اقتصاد آگاهی اندکی دارم و همچنین از دانش سیاست نیز کم بهره ام اما از علم کشاورزی و از ارزش منابع تولید قطعا بیش از شما می دانم. البته در این اواخر متاسفانه دریافته ام  که از میانگین مدیران اجرایی شما در بخش کشاورزی نیز بیشتر می دانم. چرا که اگر باور کنم آنها بیشتر بدانند ناگزیرم بر اساس آنچه از آمار و ارقام می بینم آنان را خدای ناکرده به صفاتی منتسب نمایم که قطعا ندانستن بر آنها برتری دارد. این دانستن نه تنها مرا شادمان نمی سازد بلکه  به عنوان یکی از میلیون ها جزء این کشور که دل در گرو این و آب و خک دارند آرزو می کردم که ای کاش آنان که نبض حیات منابع محدود تولید کشاورزی این کشور را در دست دارند از بالاترین متخصصان وآگاهان البته با احساسی مسئولانه باشند.

آقای احمدی نژاد! به عنوان یکی از بسیار کسانی که دراین کشورارزش منابع تولید تجدید ناپذیر کشاورزی را درک می کنند و از طرفی شاهد بالا رفتن نمودارهای واردات غیرقابل توجیه اقلام اصلی محصولات غذایی و بویژه میوه هستند رتبه هفدهمی را که شما فرمودید نه تنها مرا خوشحال نکرد بلکه در ارزیابی ذهنی از کمیت اعداد در تردید فرود برد. آیا حضرتعالی اعتقاد  دارید که شرایط رو به رشد مقام هفدهم می تواند با نمای فشرده  زیر در  بخش کشاورزی همراه باشد؟  

-- واردات 90-85 درصدی روغن مصرفی به کشور

-- واردات سه میلیون تن شکر در سال های 1385 و 1386 و نابودی تولید  صنعتی قند داخلی .

 --- افزایش واردات برنج ، ذزت ، جوو گوشت قرمز و...

--  روند مخاطره آمیزروز افزون  واردات غیر لازم میوه ( افزایش 34 درصدی سال 1388 نسبت  به مشابه سال قبل و نیز افزایش 227 درصدی واردات مرکبات ) برای کشور باغ خیزی مانند ایران

--  علیرغم اینکه کشورمان از نظر تولید انار بالاترین قابلیت  را در دنیا دارد واردات انار های کم کیفیت از کشور ترکیه ؟

-- روند فاجعه آمیز تغییر کاربری بهترین اراضی کشاورزی در  محدوده شهر های کوچک و بزرگ و بخصوص درشمال کشور و در عوض سرمایه گذاری های سنگین برای تغییر اراضی منابع ملی به کشاورزی. 

-- ورشکستگی تعدا د  بسیاری از گاوداری های صنعتی در اقصی نقاط  کشور

--  روند مهاجرت بی برگشت بسیاری کشاورزان  یا نسل جوان آنان و رها کردن اراضی کم آب خود

-- رها شدن صد ها هزار هکتار ازاراضی کشاورزی منطقه سیستان در اثر بی آبی و خشکیدن دریاچه هامون و اشتغال کشاورزان سابق به فروش بنزین در بازار آزاد مرزی

-- فاجعه های زیست محیطی در مرداب انزلی ، جنگل گلستان ، دریاچه ارومیه و...

-- افت شدید سطح آب های زیر زمینی در بسیاری از نقاط کشور .

--- قرار دادن 140 هزار نیروی خدماتی و کارشناسی در قالب وزارتخانه ای عریض و طویل  بنام جهاد کشاورزی  که در چرخه ای تسلسلی در حرکت هستند.

--  توزیع  غیر هدفمند و کور هزاران میلیارد تومان خسارت خشکسالی  در سال 1387.

--  انبوه  صدها واحد نیمه کاره و رهاشده  و یا ورشکسته صنایع تبدیلی در شهرک های متروک صنعتی و بدهکار شدن صاحبان آنها به سیستم بانکی .

-- ووو...

آقای احمدی نژاد همانطور که اشاره کردم من ازدانش  اقتصاد و سیاست بی بهره ام اما اینرا می دانم که شکوفا ترین نظام های اقتصادی مبتنی بر پایداری منابع تولید  غذا و محصولات کشاورزی است . در شگفتم با وجود نمای اشاره ای  فوق که از  منابع تولید در حال زوال  و ارقام کارکردی آن در بخش کشاورزی ارائه شد از اقتصادی موفق سخن گفتید که حتی برای مرتبه دوازدهم جهانی نیز دور خیز برداشته است. آیا در عرصه اقتصادی موفقی که برای مردم این  کشور وعده می دهید اساسا بخش کشاورزی  نیز سهمی دارد یا خیر ؟ اگر پاسخ شما مثبت است  به امثال من که تعدادشان هم کم نیست و عنی سازی اراضی ، منابع طبیعی و تولید ناخالص ملی در بخش کشاورزی برایشان  بیش از دیگر غنی سازی ها دارای اهمیت است بفرمایید  که در این عرصه ما در کدامین این کره ارض قرار داریم؟ از کجا آمده ایم و با با این نمودارهای تراژدیک به کجا خواهیم رفت باز هم دوزدهم ؟ ازکدام سمت واقعا ؟

 

 *عضو هیات علمی بازنشسته سازمان تحقیقات کشاورزی